تبلیغات
انســـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــان گــــــــــــــــــــل ســـــــــــــــــر سبــــــــــــــــــد عــــــــــــــــــــــــــالــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم - کوچه‌ی گناه بن بست است
 
انســـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــان گــــــــــــــــــــل ســـــــــــــــــر سبــــــــــــــــــد عــــــــــــــــــــــــــالــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
درباره وبلاگ


سرمشق های آب بابا ؟یادمان رفت

رسم نوشتن با قلم یادمان رفت

شعر خدای مهربان را حفظ کردیم

اما خدای مهربان یادمان رفت . . .


معبـــــــــــــــــــــودا :

بـه بزرگی آنچه داده ای آگاهم کـــــن،

تاکوچکی آنـــــــــــچه ندارم ناآرامـــــــــــــــــم نکند.

مدیر وبلاگ : غلامرضا مومنی
مطالب اخیر

بسم الله الرحمن الرحیم


در هیاهوی افکارم وقتی به گناه می‌اندیشم اول لذت آن را می‌بینم و به عواقب آن اصلا توجه نمی‌کنم اما غافل از این که کوچه‌ی گناه بن‌بست است و پشیمانی و حسرت، شاید در انجام عمل خیر من نتوانم سریع به پاداش و بازتاب آن دست پیدا کنم ولی در نهایت پشیمانی و حسرت را همراه ندارم.



حضرت امیر (ع) در بیان عاقبت انسان گنه‌کار و متّقی این چنین بیان می‌کند که:
«اَلا وَإنَّ الخَطایا خیلٌ شُمُس حُمِلَ عَلَیها أهْلُها وَخُلِعَتْ لُجُمُها فَتَقَحَّمَتْ بِهِمْ فِی النّارِ. اَلا وَإنَّ التَّقْوی مَطایا ذُلُلٌ حُمِلَ عَلیها أهْلُها واُعطوا أزِمَّتَها فَاَوْرَدَتْهُمُ الجَنَّةَ»
آگاه باشید همانا گناهان همانند مرکبهای چموشند، که اهل آنها بر آنها سوار شده و افسارشان رها گردیده، و آنان را در آتش دوزخ می‌اندازند، اما تقوا همانند مرکبهای رام و فرمانبرداری است که سوارانش بر آنها سوار شده و افسارشان به دست سواران داده شده و آنها را وارد بهشت می‌کنند.1

وقتی که در بیان گهربار امام (ع) دقت می‌کنیم به چند مطلب پی‌میبریم:
اولا: سوار بر اسب چموش فقط، دقایقی برای انسان هیجان آور و لذت بخش است و در همین مدت کوتاه می‌شود از او سواری گرفت، زیرا در نهایت این نوع اسب انسان را به زمین زده و او را به مقصد نمی‌رساند، همچنین است مرکب گناه که شاید اول آن لذتی زودگذر داشته باشد، اما عاقبتی بس سخت و دردناک دارد.
ثانیا: اگر سوارکار این اسب، بتواند خودش را سریعتر از این اسب به زمین بیندازد خطر او کمتر است زیرا هر چه این اسب عصبانی‌تر شود، خطرش بیشتر است و ممکن است آن سوار را از مکان صاف و هم‌سطح به مکانی ببرد که خلاص شدن از دست آن سختر شود، در مورد مرکب گناه هم همین‌گونه است زیرا هرچه بیشتر در منجلاب گناه انسان فرو رود خلاصی از آن سخت‌تر می‌شود.
ثالثا: همانطور که خلاص شدن از دست اسب چموش سخت است و یقیناً در اثر پرت شدن از آن به انسان صدماتی می‌رسد اما نهایتاً، نجات از شرّ آن است، کنار گذاشتن مرکب گناه هم بسیار سخت است و به یقین باید یک سری طاوانها بدهد مثلا باید از دوستان قبلی جدا شود و شاید مدتی را به تنهائی باید بسر ببرد اما نهایت آن آسایش و آرامش خاطر است.

پس اگر چه کوچه‌ی گناه ابتدا یا حتی در مسیر برای انسان لذت‌آور باشد اما این لذتها تا به پایان، انسان را همراهی نمی‌کنند و به یقین کوچه‌ی گناه بن بست است.

 

پاورقی :

1- نهج البلاغه، صبحی صالح، ص 57.





نوع مطلب : انسان شناسی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.





آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی
دعای فرج تاریخ روز
 
 
بالای صفحه
 
لیست وبلاگهای به روز شده